EXCELsexy anauk.net
Niedziela 22. Maja 2022r
Wiesława, Heleny 
Arkusze
Różnica między arkuszem i skoroszytem
Dzięki Excelowi możesz osiągnąć wysoką wydajność przy niewielkim wysiłku. Jednak zanim zaczniesz pracę z aplikacją, dobrze jest poznać tak podstawowe rzeczy, jak różnica między arkuszem a skoroszytem.
Arkusz
Arkusz roboczy to miejsce, w którym można wstawiać dane, tabele, wykresy itp. W programie Excel 2013 arkusz może zawierać do 1 048 576 wierszy i 16 384 kolumn, co daje 17 miliardów komórek.
Skoroszyt
Możesz porównać skoroszyt w programie Excel z tym, który można znaleźć w świecie rzeczywistym. Jest to miejsce, w którym możesz przechowywać swoje arkusze. Skoroszyt programu Excel to plik zawierający co najmniej jeden widoczny arkusz.
We wcześniejszych wersjach programu Excel podczas tworzenia nowego pliku domyślny skoroszyt składał się z trzech arkuszy. W programie Excel 2013 domyślnie jest tylko jeden arkusz. Każdy dodatkowy musisz dodać, klikając ikonę plusa, która znajduje się po prawej stronie zakładki arkusza roboczego.
Operacje na arkuszach
Kiedy zaczniesz tworzyć dodatkowe zakładki w skoroszycie, zauważysz, że ich domyślne nazwy i układ nie są zbyt intuicyjne. Z tego powodu możesz chcieć wprowadzić pewne modyfikacje. Excel daje taką możliwość. Możesz dowolnie manipulować ich nazwami i lokalizacją.
Poniżej znajdziesz listę operacji, które możesz wykonać na arkuszach Excel.
Dodawanie arkuszy
Gdy utworzysz pusty skoroszyt, domyślnie otrzymasz jeden arkusz. Jeśli chcesz dodać więcej arkuszy, możesz to zrobić, klikając przycisk plus, który znajduje się po prawej stronie zakładek.
Innym sposobem dodania nowego arkusza roboczego jest użycie przycisku na wstążce. Możesz go znaleźć w EKRAN GŁÓWNY >> Komórki >> Wstaw >> Wstaw arkusz. Różnica między tymi dwiema metodami polega na tym, że w pierwszej arkusz dodawany jest po prawej stronie aktywnego arkusza, a w drugiej po lewej stronie.
Usuwanie arkuszy
Usuwanie arkuszy jest tak proste, jak ich dodawanie, wystarczy kliknąć prawym przyciskiem myszy jego kartę i wybrać Usuń.
Możesz także przejść do NARZĘDZIA GŁÓWNE >> Komórki >> Usuń >> Usuń arkusz. Jeśli program Excel stwierdzi, że w arkuszu są jakieś dane, wyświetli komunikat informujący, że nie będzie można go przywrócić po kliknięciu przycisku Usuń.
Poruszanie się pomiędzy arkuszami
Możesz poruszać się między arkuszami na dwa sposoby. Jednym z nich jest kliknięcie zakładki arkusza, a drugim użycie skrótów klawiaturowych Ctrl + PgUp i Ctrl + PgDn.
Przesuwanie arkuszy
Aby zmienić położenie arkusza roboczego, najpierw kliknij (bez zwalniania przycisku myszy) jedną z zakładek, a następnie przesuń ją w inne miejsce.
Zwróć uwagę, że podczas przeciągania karty między dwiema innymi kartami pojawia się mały czarny trójkąt. Pokazuje lokalizację, w której arkusz zostanie umieszczony po zwolnieniu przycisku.
Ukrywanie arkuszy
Aby ukryć arkusz, kliknij prawym przyciskiem myszy kartę arkusza, a następnie wybierz Ukryj. Jeśli chcesz pokazać ukryte arkusze, kliknij prawym przyciskiem myszy dowolną kartę i wybierz Odkryj. Pojawi się okno z listą ukrytych arkuszy. Wybierz, który chcesz odkryć i kliknij OK.
Jednocześnie możesz odkryć tylko jeden arkusz.
Nadawanie arkuszom nowej nazwy
Standardowe nazwy, które Excel przypisuje do arkuszy to Arkusz1, Arkusz2, Arkusz3,…. Nie są zbyt pomocne, jeśli chodzi o identyfikację ich treści. Stają się one jeszcze mniej przydatne, gdy zaczniesz dodawać więcej arkuszy, ponieważ ich numeracja niekoniecznie odzwierciedla ich położenie.
Aby zmienić nazwę arkusza roboczego, kliknij kartę prawym przyciskiem myszy, z menu kontekstowego wybierz Zmień nazwę. Możesz to również zrobić, klikając dwukrotnie kartę arkusza roboczego. Nazwa arkusza staje się wtedy edytowalna.
  • UWAGA
  • Niektóre nazwy zakładek są w Excelu zastrzeżone. Jeśli spróbujesz wpisać na przykład nazwę „Historia”, okno z ostrzeżeniem poinformuje Cię, że nazwa ta jest zarezerwowana dla Excela.
Nawigowanie wewnątrz arkusza
Arkusz programu Excel składa się z kolumn (od A do XFD) i wierszy ( od 1 do 1 048 576 ). Tworzą siatkę dzielącą arkusz na komórki. Każda komórka ma unikalny adres, który składa się z kolumny i wiersza, w którym się znajduje. W danym momencie aktywna może być tylko jedna komórka – ta, która pobiera znaki z klawiatury.
Spójrz na następujący przykład.
Aktywna komórka znajduje się w kolumnie D i wierszu 4. Oznacza to, że adres komórki to D4 (jest on widoczny w lewym górnym rogu obrazka w polu Pole nazwy).
W Excelu możesz poruszać się po arkuszu nie tylko za pomocą myszy, ale także za pomocą klawiatury (oraz dotyku na urządzeniach mobilnych).
Nawigowanie przy pomocy myszy
Aby aktywować dowolną komórkę, po prostu ją kliknij. Jeśli komórka, którą chcesz aktywować, nie jest widoczna na ekranie, możesz użyć suwaków, aby uzyskać do niej dostęp. Suwak (który umożliwia przewijanie strony w pionie) znajduje się po prawej stronie ekranu, a drugi (do przewijania w poziomie) w prawym dolnym rogu.
Dodatkowo możesz przewijać arkusz w pionie za pomocą kółka myszy.
Nawigowanie przy pomocy klawiatury
Możesz także nawigować za pomocą skrótów klawiaturowych.
/ Shift + Enter – przesuń jedną pozycję w górę.
/ Enter – przejście o jedną pozycję w dół.
/ Shift + Tab – przesuń jedną pozycję w lewo.
/ Tab – przejście o jedną pozycję w prawo.
Ctrl + Enter – pozostań w celi.
Ctrl + ← / Ctrl + → – przejście do pierwszego/ostatniego elementu grupy komórek w wierszu. Jeśli jesteś w ostatniej komórce ostatniej grupy i użyjesz skrótu klawiszowego Ctrl + → , przeniesie aktywną komórkę do ostatniego elementu w wierszu (XFD).
Ctrl + ↑ / Ctrl + ↓ – przejście do górnego/dolnego elementu grupy komórek w kolumnie. Jeśli jesteś w ostatniej komórce ostatniej grupy i użyjesz skrótu klawiszowego Ctrl + ↓ , aktywna komórka zostanie przeniesiona do ostatniej komórki w kolumnie ( 1 048 576 ).
PgUp / PgDn – przejdź o jeden ekran w górę / w dół.
Alt + PgUp / Alt + PgDn – przejdź o jeden ekran w lewo / prawo.
Ctrl + Backspace – jeśli aktywna komórka nie jest widoczna, przesuwa ekran, aby pokazać tę komórkę.
Scroll Lock + kursory – ekran przesuwa się o jeden krok w wybranym kierunku. Jednocześnie nie zmienia się pozycja aktywnej komórki.